“It’s not going to be a pleasant journey, but we’ll take it anyway”

Dat was de opening van het weekend. En daar had Kino gelijk in. Not easy, maar wel goed om mij (en mijn ego ;-)) terug te brengen naar de basis van Ashtanga yoga.

Yoga citta vrtti nirodhah (Sutra 1.2)

De basis van de Ashtanga Yoga is terug te vinden in de Yoga Sutra’s. Al in de tweede Sutra staat het doel van yoga beschreven: Yoga stopt de wervelingen van de geest. Door de geest stil te leggen, komt innerlijke vrede. In de westerse wereld willen we vooral snel resultaat zien. Toen Kino dan ook voor het eerst in India kwam vroeg ze aan haar leraar Guru Sri Krishna Pattabhi Jois: “Guruji, ik ben nu al 10 maanden aan het trainen en er is nog steeds niets gebeurd”. Pattabhi Jois antwoorde geduldig: “You do posture, you do breathing, you do looking for many years and then peace is coming.” En dat is eigenlijk waar het allemaal om draait: de houdingen, de ademhaling en de dhristi (het focuspoint). Al deze dingen zijn er om de mind bezig te houden en te laten ophouden met nadenken. De mind wordt meer dan ooit de hele dag geprikkeld om na te denken en te oordelen. De oefeningen in de yoga zijn ervoor om de mind te concentreren op één punt in het huidige moment en te observeren.

Meer dan ik in andere lessen ooit geleerd heb, geeft Kino aandacht aan de Bandha’s, die volgens haar verbonden zijn met zowel houding, adem als focus. De Mula Bandha is het eerste energieslot, een web van spieren in de bekkenbodem waar we eigenlijk nooit aan denken en waarvan we niet zeker weten wat we moeten voelen. Logisch want de bekkenbodem is ook een put voor allerlei negatieve emoties, ook kleine, die we het liefst willen vergeten. Wanneer we leren hier meer te gaan voelen is het mogelijk dat deze emoties loskomen. In de practise gaat het erom open te staan voor deze emoties en er doorheen te gaan.

In de practise stoken we het vuur in de onderbuik op, om alle slapende onzuiverheden te verbranden zodat de levenskracht kan stromen. Het gaat hier om zowel fysieke, emotionele als spirituele blokkades en negatieve patronen. Dit is niet altijd makkelijk en de mind zal zich zeker verzetten en in zijn veilige zone blijven, maar om die innerlijke vrede te bereiken, moet je hier doorheen. Kino ziet deze blokkades en negatieve patronen als amandelen die wortel schieten in de geest. Ze planten zichzelf in het land van geweten, zetten zich vast in de vruchtbare grond van gehechtheid en worden gevoed door emoties van lijden waardoor ze vruchten krijgen van nog meer lijden. De enige manier om van deze amandelen af te komen, deze patronen te doorbreken is door ze te verbranden. De rest van de avond hebben we oefeningen gedaan om meer contact te krijgen met de verschillende spieren in de bekkenbodem.

Kino MacGregorZaterdag

Na een heerlijk practise in de ochtend ging de middag over kracht. Kracht in de practise heeft vaak niets te maken met spieren. Sharath zegt wel eens lachend tegen gespierde mannen “Oh, big muscles, no strength”. En vaak heeft hij nog gelijk ook. Kracht is een keuze die je maakt in je hoofd. Een belofte aan jezelf om hier iedere dag aan te werken ook al weet je dat je misschien nooit je doel haalt. Het is een innerlijke reis om de mind zich te laten concentreren op één punt. Het probleem met kracht is vaak dat het gaat om alles of niets. We willen graag tot zit springen door de benen, concentreren ons 100%, gaan er vol voor en het mislukt, alweer. Het probleem is vaak niet het feit dat iets niet lukt, maar meer hoe de mind hiermee omgaat. Het “zie je wel het lukt toch nooit” gevoel. “Ik heb vast te korte armen of te lange benen of een te dikke kont, ik ben te oud, te slap” en meer van dit soort excuses of jezelf toch wel heel zielig te vinden. Het is dus goed om jezelf te bestuderen wanneer iets niet lukt. Gedachten zeggen vaak iets over de amandelen in je buik, de obstakels die je vaak in jezelf hebt om verder te komen. Daarom twee wijze lessen:

Stel jezelf kleinere doelen
Maak je de afstand tot je doel ongeveer 1-2% van waar je nu bent. Concentreer jezelf op waar je iets wilt voelen en welke spieren je wilt versterken om ergens te komen. Bijv. denk niet ik wil vandaag net als mijn buurvrouw in de hoofdstand. Maar denk, ik wil vandaag de kracht van mijn schouders met 1-2% verbeteren.

Toewijding aan je practise.
Hoe graag wil je het? Yoga Sutra 1.14 zegt: Sa tu dirgha kala nairantarya satkara asevito drdha bhumih. Dit betekent: een solide bodem ontstaat alleen wanneer je je gedurende een lange tijd ononderbroken eerbiedig aan je practise toewijdt. Je moet er dus iedere dag voor werken en tevreden zijn met de resultaten die je die dag behaalt. Juist op de momenten dat je denkt, “vandaag even niet” is het belangrijk om die houding te doen, al is het alleen maar om de mind niet zijn zin te geven.

De rest van de middag doen we oefeningen om de schouders sterker te maken. Ik merk dat ik van binnen bang ben om te vallen. Amandeltje?

Zondag

De zondag begint met een Mysore class. Dit betekent dat iedereen in het tempo van zijn eigen ademhaling de oefeningen doet. Zwaar geconcentreerd sta ik op de mat. Ok, bandha’s, kracht, kom op daar gaan we alles of niets. De temperatuur loopt snel op in de zaal. Dat kan ook bijna niet anders ik denk dat er wel 50 man in de zaal staat. De matten liggen op nog geen 5 cm van elkaar af om zoveel mogelijk mensen mee te laten doen. Tijdens de staande serie begin ik meer plezier te krijgen in de les, het gaat eigenlijk best goed. Daarna zie ik vanuit mijn ooghoeken dat vele mensen om mij heen al veel verder zijn dan ik. Ze zijn al bezig met de intermediate serie, houdingen die ik nog nooit gedaan heb. Mijn ego is hevig gekrenkt en raakt licht in paniek. Ik raak mijn concentratie kwijt, vergeet houdingen en probeer zo goed al zo kwaad mezelf naar het einde van de 72 houdingen van de primary serie te slepen. Tijdens savasana breekt er een amandeltje, wanneer ik me besef hoe ik me heb laten meeslepen door de mind.

Abhyasa vairagy abhyam tan nirodhah (Sutra 1.12)

Het stilleggen van de werveling kan alleen door oefening (practise) en onthechting (detachment). In de middag bespreken we deze sutra en dat is vast niet voor niets ;-). Deze sutra gaat er namelijk over de tegenstelling in de yoga. Je moet je toewijden alsof het allemaal ontzettend belangrijk is en tegelijk los blijven van het resultaat. Je werkt dus heel hard, iedere dag 1-2% meer om op je hoofd te kunnen staan en tegelijk ben je niet meer of minder omdat je het beter kan dan de ander. Het gevaar van je hechten aan het resultaat is namelijk dat je jezelf ermee gaat identificeren, er afhankelijk van wordt. De practise is er juist om te erkennen dat iedereen verschillend is en niet te oordelen maar te zien. Het is dus belangrijk om de houding te snappen, maar wanneer we ons er teveel aan hechten, zien we niet meer waar het echt om gaat.

Het creëren van wijsheid, het verbranden van negatieve gedachten en patronen om iedere situatie naar waarheid te beoordelen. Onze hele manier van denken is vaak gebaseerd op onwetendheid, het niet kunnen onderscheiden van wat waarheid is en wat niet. Ons eigen lijden is vaak het resultaat van het beschouwen van onwaarheden als de waarheid, van onbelangrijke dingen als belangrijk. Yoga helpt ons om de mind stil te leggen en de dingen te observeren zoals ze zijn, om negatieve gedachten te verbranden en actief te vervangen door positieve.